Art & Literature

مردم کِہا میاریگ بکنت؟: وحید واحد

شراب مرچاں یک روائتءِ جوڑ بیتءَ. چُشیں سِیر (سُور) نیست کہ آئیءِ تہءَ شراب نوشی مہ بیت، کُکارءُ جگَا مہ بیت، شرابیانی گِرءُ دار مہ بیت. دُزوکی ءُ سِیرءِ شپءَ مزن چہ کسان، زانتکار چہ بے زانت درْاه گوں وتی وتی ٹولی آں ننداں شراب نوشی کننت. اگاں کَسہیءِ کِسگ گرم بہ بیت یا مُپتءَ سالونکی بوارِینی گُڈا کورَگءَ اوں وتا بےبار نکنت۔
تَترگ، شانَگ، هبر ورگ، بے عزت ءُ کم شرَپ بئیگ وا اِشانی گوْرا اِچ ارزِشت نداریت. آ وت اوں نزاناں کہ ما کُجاایں، چے کنگا ایں، چے گُشگاایں،…. بس نوش ءُ بُگش کہ مُپتی شرابءَ وا قاضی وارت۔

سِیرا بِل، عیدءِ وشیں روچءَ هم کس کسیگی نہ اِنت. اگاں کَسہیءِ کرا اِچ هم مہ بیت، بزاں کہ لات ببی، بَلے وامءُ شام کنت وتی شرابءِ زَراں شوهاز کنت. ‌‌آ دِگہ گپءِ کہ ڈالسا، پوپُک، توم یا اے دگہ ٹیسٹاں ڈونیءِ دُکانءَ وام زیریت. بلَے شرابءِ زَراں وڈءِ نہ وڈیءَ شوهاز کنت ءُ پدا وتی موڈءِ چار پنچ مردمءَ گوں هور یک بوتلءِ زیریت ءُ پُر کیپ بیت۔
چُشیں عیدءِ روچ یا سِیرءِ شپ نیست کہ داواه مہ بیت، لَٹ ءُ کُٹ مہ بیت ءُ هر لوگءَ شرابیانی گپءُ کِسّہ مبیت۔
اِشاں ھیر. سِین وا سُہبءِ سرے گیں. هر نشائیءِ کہ سُہبءِ سرا هوشءَ کیت، بچِار لوگ پہ لوگ ایں، سنگت پہ سنگت ایں. “منی بٹوا تئیتءَ؟ من وتی موبائل ترا نداتءَ؟ منی یار زَر گاراں!. تو نزانے دوشی مناں کہا لوگءَ بُرتءَ؟”

اے واجہ مئے قومءِ هال اِنت.
من یک روچءِ وتی یک نزیکیں سنگتیءَ گوں نِشتگءُ مئے میتگ اے پَدمنتگی، نازانتی، نِشاه آماچی ءُ اے دگہ بے کِرد ءُ بے کاریں جیڑاهانی سرا گپ جنگءَ اِتاں کہ من آئیءَ شراب نوشیءِ باراءَ جُست کُت. “اِدریس، مئے نوجوان سِیر یا عیدءِ وشیں روچاں گوں شراب نوشی پرچا گوازیناں؟ اِشی تاوان وا حساب نہ بنت، بَلے فائدگی وا نیست، گڑا مئے مردم پرچا اَنگہ وامءُ شام کناں، دپءَ لوٹُکان کناں، بَلے شراب نوشاں؟”
“وحید، تو گُشے کہ شراب نوشیءَ فائده نیست.بَلے هما مردم کہ نوشَگءَ اَنتءِ آ الَم چیزءِ فائِدگ گِندگءَ اَنت کہ مئیگ ءُ تئ چمانی دیمءَ اندیم اَنت” آئیءَ پَسّو دات.
“من اگاں بےھال مباں، منی یک واجیں براتیءَ مناں گُشت کہ وحید دِگہ چائے اِچ مکن، بَلے شراب اَلم بور۔

من تاں روچءِ مروچی ابَاشکو آں کہ منی واجہیں براتءَ مناں شرابءِ ورگءِ سِکین پرچا دات؟ دگہ کار هم کنگءَ باز اَت. گُڑا تئی هیالءَ آ فائده کُجام اَنت کہ مئے واجہیں برات ءُ نوجوان شرابءَ اِنچو ارزِشت دیگا آں؟” من آ پدا پُرسِت۔
“تئ هندو دمگ آں، عزت ءُ شرپ یک سیدها، ادیب یا زانتکاریءَ چہ گیش یک شراب نوشیءَ دیگ بیت، گُٹکا ءُ ماواه واراںءَ دیگ بیت. سِیرانی شپءِ نیمءَ جنینانی سیڑے دیوان کنگ ءُ نِشائی ایں شرابی کہ ناچاهاں آهانی چارگ، کندگ ءُ ٹہک دیگ وت پہ شرابیاں یک دِلبڈی ءُ سِکینءِ. او دومی روچءَ چُشیں جنینی دیوان نیست کہ اودا شرابیانی گَپ مہ بیت۔

اگاں همءِ جَنّک یا جنین دومی روچءَ یک شرابیءِ گِنداں گُڑا تو زانے آئیءِ گْورا چے گُشاں، “تو زاناں دوشی چوں نِشہ بیتگ اے. تو هما گاناءَ چوں کُکار کُتگ ءُ وتی دَست زمینءَ جَتگاں. تو وا کسی گومءَ دارگ نبیتگ اے” نی تو وت بُگش تئی میتگءَ کُجام ٹولی آهانی تعداد ودیت؟ آئیءَ گوں گمیگیں گالواریءَ پَسّو دات۔
“گُڑا برات یا پت اِشاں اے سوجءَ نَدیاں کہ وتا چَره سِلگتیں نشہءِ آسءَ چے بہ رکینءِ؟ اِشاں گڑا پرچا اِچ نہ گُشاں؟” من پہ گیشیں سرپدیءِ واستہ آ پدا جُست کُت۔

“تو چے گُشگائے وحید. کُجام برات؟ مستریں؟ هما برات کہ وت شیشاه، کِرش، تریاک، چرس، شراب، گُٹکا یا اے دگہ وتکُشیں نِشاهانی آماچ اِنت؟ هما واننده ءُ ڈِگری واهُندیں جوان کہ آ وت شراب، بئیر، سِگریٹ، شیکر یا هوتءَ بغیر پہیم نبیت؟ یا همءَ پِت کہ دست وت تریاک گِپت ءُ وتی چُکءَ دات کہ بْور، بِکش، بَلے دِگہ مَزنیں نشاه مکن؟ تو کُجام برات ءُ کُجام پِتءِ گپءَ اے؟ هما کہ زالبول گاڑی ءُ سائینکلءَ سوار کنت ءُ روت دُور ءُ دَریں جاهاں نِشاه کاریت؟ یا هما کہ نشاه آئیءَ وتی لاپ جوڑ کُتگ؟ اِدءَ بُرز بہ بیت یا جہل، هر دوئیں تَپکہ وڑءِ نہ وڑیءَ اے روکیں آسءِ بہر اَنت.” آئیءَ گوں بیچاڑیں گالواریءَ وتی گپ سرجم کُت۔
“راست گُشے اِدریس، او راست گُشتءَ بلوچاں کہ اگاں آپ چہ بُرزءَ لُرد اِنت گڑا پہ جہلءِ کلونڈگ ءُ کوشِستءَ ساپ نبیت.” من گُشت۔

“اے آس تہنا وهدا تاں روک اِنت تانکہ آئیءَ پہشُک ءُ دارے جاگہءَ آپ یا ھاک پہریچگ مہ بیت. ءُ شُما وتی پدمَنتگی ءُ اے دِگہ جیڑه ءُ مَسّلہ آنی ذمہ وار چائے برءِ یکہ بِکنے، بَلے سادے یک سرءِ مئے ءُ شُمے وتی دستءَ اِنت. تانکہ سادے اے سَر یلہ نبیت، مئے ءُ شُمے گپءُ گال هما کپَتگیں کُنٹءِ پیمءَ اَنت کہ کُنٹءَ تو هر وڑ بِجن ءُ جُست بِکن آ اِچ نگوشی، پرچاکہ آئیءِ تہا همبراهءَ آ درؤئِتءَ” مُنہاجءَ وتی چاریں دانک گُشت اَنت ءُ مارا گُشتءِ کہ شام کشہتگاں ءُ دیمءَ ایراں، بِرانے کہ سنگت شُمے اِنتزارءَ آں۔

Share

LEAVE A RESPONSE

Your email address will not be published. Required fields are marked *