Art & Literature

سرمب: عمر عثمان

آ پیدائشی نادراہ جانیں زہگے ات۔مادرء موجودءَ ہردوئیں دستءِ پر نہ ات انتءُ ردومءِ چہ ایندگہ گونڈواں سک نزور اتءُ آئیءِ دروشم قلندری ادیرہانی سرے مشک رنگیں انسانانی دابءَ ات۔آئیءِ کہولءَ پرائیءِ علاجءَ ہچ ہندءِ ڈاکٹرءُ طبیبءُ ملاءُ معیا پشت نہ گیتک انت۔ ڈاکٹراں اے نادراہیءَ را دنیاءِ تہا ہستیں عہدءَ لاعلاج قرار داتگ ات، بلے ماتءُ پتءَ اوپار نہ شت،آہانی ہر چی وسءُ واکءَ بوت،دستءُ پادئے جت، بلےچریشیءَ ہچ نپءُ سیت ئے نہ رستءُ گڑیءَ ہردوکاں وتی دست چست کت انتءُ اللہءِ اوستءُ امیتءَ نشت انت۔

کساس اے چستءُ ایراں چارسال ہردو چمانی مچاچانی جپتیءَ گوست۔ اے نیامءَ گونڈئے تہا یک بدلی یے اتک،بلے چریشیءَ ماتءُ پت ہردو نابلد ات انت۔ہردیں ماتءُ پتءَ دل ماں واب دات،گونڈو چہ گوانزگءَ دراتک،میتگءِ گوکانی مچگءَ شت۔اودا کہ نوک گوسکءِ ودی بوت،پرآئیءَ دو شش اتءُ آئیءَ بے کساس شیر میتک،چریشیءَ میتگءِ درائیں گوسک شیر جت بوت انت۔

وہد دیما جنزان ات، ماتءُ پت زہگءِ نیم شپءَ گسءَ چہ درآہگءُ شہرءُ میتگے گوکانی مچگءُ گوسکانی شیرجتیءِ بابتءَ ہچ سرپد نہ ات انت۔یک روچءِ مات چکءِ جانءِ شودگے وہدءَ ماریت، کہ چکءِ ہردو کوپگانی سرا گشے چیزے ردگا انت۔ مات دستءَ ہمے جاگہاں شریءَ سمارایت،ہردو کوپگانی دروشم یک پیما انت۔مات چہ گلءَ پلءِ گواڑگءَ سرپیت۔کساس چار سالءَ پد نوں زہگءِ دست بُنءَ چہ جنئگا انت۔ماتءِ دیمءِ سرا،چمانی تہا وشیءِ جمر بند انتءُ ارسانی ہارءَ منڈ اِیت۔ اے اولی رند ات کہ مات پہ گلءُ شادانی وتی کودکءِ واستہ گریوگا ات، چدو ساری چشیں وشیں نوبت پرآئیءَ وابے بوتگ۔

مات وشیانی چیکوءَ چیک ورگا ات، کہ گونڈوءِ پت گسءَ اتکءُ سر بوت۔ آئیءَ وہدے وتی جنین گلءُ شادانی دیست، آئیءِ دلءَ اوں گرگ ئے جت کہ مرچی الم پہ زہگءَ وشیں حالے بیت،کہ مات گلءَ چہ سپتءُ نازینک دپگال انتءُ بے سمائی ناچءَ انت۔جودءِ اوپار نہ شتءُ درائینت ئے
’’نازی،،،نازی اوووو نازی۔۔۔۔۔حال کن چے گپے، تو مروچی آزمانءَ بالءِءُ زمینءَ آہگے پیما نہ ایت،منا کد انت،گسءَ اتکگ انت،بلے تو منی یاتءَ نہ ئے۔‘‘
نازی بے سمائی سپت دپگال کنان چکءَ را داد کنگا ات،جودءِ اوپارءِ تاس چکار بیت،جنینءِ راستیں دستءَ گیپتءُ وتی دیما نادینیت۔’’نازو تو منا اوں بہ گش،،،،گپ چی انت؟ ترا ہچ سما نیست من کدی اتکگاں۔۔۔۔ترا یکشلا توار کنگا گُٹءِ تل شتگ،،،،بہ گش نازو گپ چی انت؟‘‘
’’شاکر جانءِ پت،،، من ترا چے بہ گشاں،اللہءَ مئے سرا رحمتانی ہور گورتگ،منی کرا لوز نیست کہ وتی پاکیں ربءِ شکرءَ ادا بہ کناں ،پمشکہ منی پاد زمینءِ سرا نہ انت۔‘‘

نازی پہ پہر گالی ات۔
’’شاکرءِ مات تو چاچ مہ جن،،، منی سر ہچ پر بووگا نہ انت کہ تو چے گشگ لوٹ ئے۔‘‘
’’بیا،،،بیا شاکر جانءِ پت، من ترا چیزے پیش دارین۔۔۔۔۔بیا ادا بچار۔۔۔! شاکر جانءِ کوپگانی سراچیزے رُدگا انت۔ من چوں گل نہ باں،کہ کساس کودکءَ چار سال سرجم بووگی انتءُ نوں آئیءِ دستانی ردوم بوہگا انت،انشاءاللہ دیمترا ایندگہ اعضاء اوں شر بنت۔‘‘
’’چے یے؟ چے گشگا ئے تو،،،،نازو۔۔۔ اے چے گپے تو کنگائے؟‘‘
’’بیا تو ادا گوانزگءَ بچار۔۔۔!من انوں جان ششتءُ واپینت۔‘‘

نازیءُ جودءَ گوانزگءِ عارفءِ چادری دیمدار چست کتءُ ننک گوانزگءَ کش اِتءُ نازیءَ وتی کُٹءَ تالینت۔ آئیءِ لونجانیں آستونک مان جت انتءُ چکءِ کوپگءِ پیش داشت انت۔چکءِ کوپگانی گندگا گوں ناگمانءِ دپءَ بے گمانی در اتک۔
’’نازی اے وا سرمب انت؟‘‘
’’سرمب انت؟؟؟ یااللہ خیر،،،ابڑے بابی کہ من نہ بوتاں۔‘‘
نازی۔۔۔ تو ہلگاشی مہ کن،،،سرءَ ہوش کن،،، تو کمے دلءَ بدار، حبر دو نہ بیت،تو ساریءَ گیدیءَ سرا زورے۔‘‘
’’اووف منی شاکرکءِ پت،،، کجا منی دل سگ ایت، تو گشے شاکر جانءِ دست، دست نہ انت، سرمب انت۔ حدا نگاہ دار اَت۔شاکر جان زانا۔۔۔۔۔چے بہ گشین،اے شومیں دپ نہ گیپت، گوسکءُ کُروئے کہ سرمبءِ پر۔۔۔ اے وڑا چوں منی دل نہ ترک ایت،،،تو وت بہ گش ؟‘‘
’’تو ہچ مہ گش،،، میتگءَ آنڈہور مہ کن۔۔۔! باندا من تو مزن شہرءَ رواں، ننکءَ ڈاکٹرےءَ پیش داراں۔‘‘
’’اناں اناں، ہچ وڑا من اے ڈاکٹرءُ طبیباں گوں تو نیاہاں گوں،ایشاں کہ ساریءَ علاج کت نہ کت،گڑا نوں چیا ایشانی پُشتءَ کپےءُ کودکءَ را جنجال کنے۔‘‘
’’نازو اے جنجالی یے نہ انت،،،بلکیں اللہءَ پہ مارا دگہ راہے ساچ ات،تو مدامی یکیں گپءِ سنگے سرا لکیر مہ کش۔‘‘
ناگمانءُ نازی ایندگہ سہبءَ مزن شہرءَ چکءِ پیش دارگءَ ڈاکٹرانی کرا شت انت۔ڈاکٹرءَ چکءِ چارگا پد لہتیں ٹیسٹ داتءُ ڈاکٹرءُنادراہ جاہے ایندگہ ڈاکٹراں گوں شورءُسلاحءَ پد اے کیس اسٹڈی کنگے درگتءَ ہمے پیسلہ کت،کہ اے گونڈوے علاجءِ درائیں ذمہ داریاں نادراہ جاہ وت چست کنت۔

کساس ہپتگےءَ پد گونڈوئے درائیں رپورٹ اتک انت،نادراہ جاہے درائیں ڈاکٹر یک پترےءَ نشت انتءُ رپورٹے اسٹڈی کت انتءُ ننکءِ ماتءُ پتءِ مزن شہرءَ گوانک کت انتءُ ڈاکٹرءَ درائینت۔
’’اوووں،،،،مئے ٹیمءَ شمے زہگءِ درائیں رپورٹ چارتگءُ ٹپاستگ انت،چریشیءَ یک عجبیں تجزیہءِ دیما پیداک انتءُ باریں شما گوریشیءَ تپاک کنے یا ناں،،،،بلے مارا رپورٹ ہمے چیزے گوندوا دئیگا انت،کہ شمے چکءَ انسانی شیرءَ چہ گیش گوکی شیر گیشتر وارتگ،چریشیءَ آئیءِ انسانی ہارمونز پروشتگءُ دلوتی ہارمونزاں بدل بوتگ انتءُ ایشانی سان کوپگاں کش اتگءُ سہرا بوتگ انت،بندرا اے وڑیں کیس اربانی کساسءَ نوں یکے دیما بئیت،،، بلے ایشیءِ مستریں سبب گوکی شیرانی مزنیں کچ انت،البتہ چریشیءَ گونڈوءَ دگہ تاوان نہ رسیت۔‘‘ڈاکٹرءَ تنیگہ گپ ہلاس نہ کتگ ات کہ نازیءَ گریوگ بنا کتءُ ناگمانءِ بگلءَ کتءُ درائینت ئے
’’ناگمان! تو ڈاکٹرءَ بہ گش،،،بلے ما وا شاکر جانءَ را ہچبر گوکی شیر نہ داتگءُ نیکہ بوتلءُ بنڈاک کتگ،من بیدئے وتی گوراں دگہ ہچ شیر نہ داتگ،گڑا اے چون بوت کنت ؟‘‘

’’گہار۔۔۔! من تئی جوزگانی قدرءَ کناں،بلے من چہ وتا ہچ نہ گشگاآں،منا ہرچی اے رپورٹ گشگا انت،من شمارا سرپدی دئیگا آںءُ اے منی فرض انت کہ شمارا سرپدی بہ دیاں کہ گونڈوئے کوپگاں سرمبءِ رُدگءِ سبب چی انت۔اے چون بوتگ،چہ کجا بوتگ،البتہ ٹیسٹ اے گپءَ ثابت کت نہ کن انت،بلے ما اے گپءَ سد در سد سدکاں کہ شمے زہگے سرمبانی رُدگ ئےسبب گوگی شیر انت،ایشیءَ نوں شما بزان ات۔‘‘ ڈاکٹرءَ درائیں گپ پچیں کتابءَ ماتءُ پتءِ دیما ایر کت انت۔
ناگمانءَ چارت نازیءُ نازیءَ کودکیں زہگ،ہردوکاں چمانی زبانءَوتی کلوہ یکے دومیءِدماگءَ سرکت ءُبے ترکءُ توارءَ زہگءِ رپورٹ ڈاکٹرءَ چہ دست گپت انتءُ چہ نادراہ جاہءَ بے دلی جی شاہے ولایت بوت انت۔

Share

LEAVE A RESPONSE

Your email address will not be published. Required fields are marked *