Art & Literature

بچکند: یاسمین ثناء

کندگ یا بچکند ھما درمان انت کہ گژتگیں ءُ دیری ایں درد آں آسودگ کنت۔آئئ بچکند ءَھم ہمیں وڑا منی زند ءِ مُرتگیں اوست آنا دوبر زندگ ءُ آجوہ کرت ءُ منءَ چہ ملوری ءَ آسودگ کرت۔آئئ بچکند پمنءَ یک گیشتگیں داد ایں ات پہ آئی یک شرکینیں بچکند ءِ آ من وتی روچے کار یلا کرت انت آئی کہ بچکندت منی دل ءِ سروز ساز بوتاں ۔آئئ کہ بچکندت من گلا بال بوتاں۔من کہ ھبر کرت گڑا آئی ھر وھد ءَ منی گپانی سرا کندت کہ من ھبر کنگ نزاناں۔ ءُ من زانت کہ آ منی گنوکیں ھبر آنی سرا کندیت گڑا من ھم پدا ھبر ءِ کنگ بس نہ کُت۔۔

من آرا جُست کرت کہ باریں کجام وھد بیت کہ تو منی کشا بے ترس ءَ نندے ءُ منءَ ھمباز کنے۔اے گپانی رند آئی ھاموشی ءَمنءَ آئی پریشانی ءِ مستاگ دات۔من آئی پسّو زانت ءُ من کہ آرا جُست کرت آئی جواب ھمیش ات کہ منی ءُ تئ واب ھچ وڑا سرجم نباں۔ من ءُ آ چو روچ ءُ چولانی ہما ہمراہی ءِ وڑا اتا کہ یوکءَ تا روچ ءِ بوڈگ ءَ ھمراھی اِش کرت۔
من آئی گپانی سرا مُدام جیڑت ءُ آئی منی گپانی سرا ھر وھدا کندِت!
بلے من نزانت کہ اے دود ءُ سانکل آئی بچکند ءَ منی چماں چہ دور کناں۔ دود ءُ سانکلاں آرا اہمنچوں بندیگ کرت کہ من پدا بے اوست ءُ بے وس بوتاں۔منی زند ءِ تامُر انچو تہار بُوت کہ پدا ھچ سھب ءِ روژنائی ودی نہ بوت۔۔
منی اوست آئی وتی کندگاں گوں بُرت ءُ جاگہ اے قبر کرت۔
بلے
آئی گپ منءَ ھر وھد ءَ گرواینیت کہ : ماہ گل! تو ھبر نزانے۔۔۔
بس ھما انت کہ من ھم نوں ھبر نکناں گُشے زبان ءِ سرے ھما گنوکیں گپ جاہ ءِ بیگواہ ءُ گار بوتاں۔

Share

LEAVE A RESPONSE

Your email address will not be published. Required fields are marked *