Art & Literature

میر حاصل خان بزنجو ءِ یات ءَ: انور اسلم

میر حاصل خان گوں منی نند ءُ نیاد مجلس ءُ دیوان گپ ءُ سیاست سک باز بوتگ ،آ ھسابی نہ انت بلکیں من وتی سیاسی سفر ءِ بندات چہ میر صاحب ءِ کاروان ءَ گوں کتگ ات، میر صاحب ھر وھداں کہ کیچءَ پہ سیاسی ترءُ گردءَ اتکگ پرس ءُ فاتحہ ےءَ اتکگ منی گوں آئی ءَ گند ءُنند گیشتر بوتگ انت۔ من برے برے ھیال کناں کہ میر صاحب وتی زند ءَ من یک روچے نہ دیست کہ ایشیءِ زبان ءَ چوشیں ھبر ے دراتکگ کہ چہ وتی جماعت ءِ پروگرام ءُ پالیسان ،وتی ھمسریں ھم پگریں سیاسی رھشون ءُ سیاسی ورنا ءُ بلوچستان ءِ نگیگیں سیاسی جاوارں چہ نا امیت ات۔ بگندے من راست مباں بلے راجی رھشون وتی پگر ءَچہ بہہ نا امیت نہ بنت پرچا کہ آئی ءِ جھد ءُ کوشست یکروچے ءِ نہ انت ،ھستیں پدریچ ءُچاگردءَپہ نہ انت ۔ آئی جھد ءُ کوشست بگندئے پہ آؤکیں پدریچ ءُ چاگرد ءُ آئی ءِ سرزمین امن ءُ ایمنی ،جان سلامتی تعلیم ءُ روزگار ءَ پہ کنت ئِے یا بنت! میر صاحب ءَ وتی زند پہ نہ ترسی گوازینت آئی پہ راج ءَ پہ جھدءَ تیر ھم وتی جان ءَ سرد کتگ ات، پہ راست گشی ءَسیاه ءُ تہاریں کوٹیاں قیدءُبند ھم بوتگ ات بلے داں زندگ ات راست گشی ئِے یل نہ کت بگندئے راست گشی نہ ترسی میر صاحب ءِ زند ءِ پجار ات۔

اے چاگردءِ چینچو پدریچ وت ءَرامیر غوث بخش بزنجو ءِ پگرءِ وارث گش ایت، اے چاگرد ءَ پہ اے ملک ءُ و تن ءَ میر غوث بخش ءِ سیاست میر غوث بخشءِ جد ءُ جھد آئی ءِ کربانی پہ بلوچ راج ءَ پہ وتن ءَ ھست انت۔ تاریخ ءَ ابدمان انت ءُ تاریخ ءَ وت اے ھبر گیشینتگ کہ بلوچ ءَ بلوچ وتن ءَ میان استمان ءِ توک ءَ نام ئِے داتگ گڑا میر غوث بخش ءَ ءُ آئی ءِھمراھاں ۔چی ءَکہ آئی ءِ سیاست ءِ لکیر مدام تچک بوتگ ءُ سیاست آئی ءَ عبادت گشتگ الم اے ھبر راستے کہ چاگردءِ ھر پکرءِ مردم میر صاحب ءِ ساپ ءُ تچکیں سیاست ءِ ءُ پکرءِ وت راه ءَ منوک لیک ایت،انچوش میر غوث بخش ءِ بچ میر حاصل خان ءِ کربانی ساپ ءُ تچکیں سیاست پہ وتی وتن ءَ پہ وتی راج ءَ ھم تاریخ ءِ بہرانت۔

انسان شرتریں چیز چاگردءِ توک ء کرد انت ھر انسان ءِ کہ پہ وتی چاگردء پہ وتی وتن ءُ پدریچ ءَ کرد ادا کنت منی علم ءُ زانت ءِ ردءَانسانی چاگردءِ تاریخ ءِ توکءَ ابدمان انت۔

میر حاصل خان ءَ وتی تیوگیں زند تیوگیں زندءِ وشی پہ وتی راج ءُ وتن ءَ پہ کربان کتگ ات انت آئیءَ یک روچے یک ساھتے اے نہ گشت۔ اے پہ وتی بانداتءَ نہ چار اِت کہ منی گس وش ھال بہ بیت منی بچ شاوس گل ءُ شاد وشیانی تہ ءَ بہ بیت منی کہول ءِ ایندگہ کس ءُ وارث وشیانی تہ ءَ بہ بنت آئی ءَ اے ڈولیں پکر ءُ تما وتی زندءِ گڈی روچاں اوں نہ داشتگ۔ اے پیمیں انسان مئے چاگردءِ تہ ءَ تاریخ ءِ توک ءَ اے دورءَ سک باز کم گندگ بیت کہ وتی زندءَ ھچ پیمیں تماہ ءُ لالچ مہ دار اِیت میر صاحب انسانی چاگردءِ، تاریخ ءِ تہ ءِ ھما بے تمائیں انساناں چہ یکے ات۔

میر صاحب یک انچیں عمرے ءَ انچیں وھدے ءَ بے اِلاجیں نادراہی یے ءِ آماچ بوت کہ اے وھد ءُ جاواراں بلوچ ءَ میر صاحب ءِ ھمرائی ءِ زلورت ات میر صاحب ءَ بلوچ ءِ کاروان ءِ کماشی کنگی ات ءُ آپ سرے ءَ سر کنگی ات، بلے اے شومیّں روچ ءَ موہ نہ دات ۔اے روچ پہ ھر زندگیں انسانءَ ھست انت ،آئی ءِ بے وھدیں مرگءَ جهان گمیگ ءُ پرسیگ کت!، بگندئے آئی جھدءُ پکر ءِ رھشون ءُ ھمراہ کرنے ءَ اے ھورکیں کنڈ ء پر کت مکن انت پرچا کہ اے ڈولیں انسان ءِ مٹ ءُ بدل ءِ پیداک کنگ ءَ، پیداک بوگ ءَ سداں سال ھم لگ ایت۔ چونا ھر انسان وتی بدل وتی مٹ وت انت۔

میر صاحب ءِ باتن ءُ پکر انچوش ساپ ات چو مثل ء آدینک ءَ آئی ءَ نہ وتی راج ءُ قوم ءَگوں کست ءُ کینگ داشت نہ دری قوم ءُ راجاں ءُ نہ ایندگہ سیاسی جماعت ءُ سیاسی رھشوناں ، نہ وتی زندءَ کسےءِ سیاست ءِ سرءَکسےءِ جھد ءِ سرءَ تنقید ءَ ما دیست۔آئیءِپکرانچوش مزن ات چو مثلءبولانءِکوہءَ۔ یک گسے پہ وتن ءُ ملک ءُ راج ءُ قومءِ وش ھالی، امن ءُ ایمنی ءِ،ءُ انصاف ءُ برابری ءِھاترءَ 70سال ءَجھد ءُکوشست بکنت ھچ مکسد ءُ لوٹ ھچ تماہے مہ بیت، آوانی زندءِ لوٹ ءُ تماہ بس جمہوریت انصاف ءُ برابری بہ بیت،گڑا تو چوں آھانی دل پہکی ءُ پکر ءِ مزنی ءِ سر ءَ شکّے دل ءَ آؤرت کن ئے۔میر غوث بخش بزنجو ءَوتی زند سرجم کت ءُ آئی ءِ بچ میر حاصل خان ھم زند سرجم کت پہ ھمے یکیں جھدءَ ۔آوانی کٹّءُ نپ، وتی شرپداریں نام ، پت ءُ پیرُکی نال ءِ گس ءُ جھاؤءِ ڈگاراں چہ ابید دگہ ھچ نہ انت۔

منی نال ءِ اولی رند ات کہ میر حاصل خان ءِ مکهیں مات چہ اے دگنیا شتگ ات من واجہ اکرم دشتی ءُ محمد جان دشتی پہ پرس نامہی نال ءَ شتی،ں میر صاحب ءِ گس ءَ پرس کت دو روچ ،ما نال ءَ بوتیں۔ سردار اسلم جان ،میر بیزن ، ولید جان ءُ دیدگ جان ھم ھمد اِتاں باور بکن منی جندءَ یک دمانے یک ساہتے نہ مار اِت کہ ما دگہ میتگےءَ ایں، دگہ ہلکے ءَای،ں ما گش ئے وتی گس ءَاتیں۔ میر صاحب انچوش پہ ما ساڑی ءُ اوشتاتگ ات کہ من چہ وت ھیران ءُ ابکہ بوتاں کہ میر صاحب اے ملک ءِ یک ڈلگیں نامی ایں سیاست دانءُ نامداریں مردمے مرچی مہمان داریءَ پہ ما انچوش اوشتات گشیگاں مارا چہ کستراَت، اے آئی ءِ وتی مزنی ءُ شرف ات کہ مئے پیمیں کستریں مردماں بکش اتگ ات ئِے۔ آئی ءِ اے بکش اتگیں شرف ءَ داں من ھست آں بے یال اش نہ کناں۔
ھمے بیگاہ میر صاحب ءُ سردار اسلم جان ءَ مارا زرت ءُ شت ڈگارانی سر ءَ ترءُتاب کت،ھمودءَ دہکاناں ماراچاہ وارینت، انگور اِش وارینت، ساھتے ءَرند سردار اسلم جان،واجہ اکرم دشتی،محمد جان دومی ڈگارانی نیمگءَ رداگ بوت انت ، میر صاحب ءَ منءَ توار کت انور تو مروگوں بیا منی کر ءَ بہ نند۔ من چو نزانت کہ میر صاحب ءِمن ءَ وتی کش ءَنادینگ ءِ مکسد چے انت! من نشتاں گشت ئِے زوت کن من ءَ سگریٹے روک کن بدئے بلے سردار صاحب آھگ ءَبیت گڑا سگریٹ ءَتو وتی دستءَ بکن ۔من ھم میر صاحب ءِ دیمءَ ءُ دیواناں ھجبر سگریٹ نہ کش اتگ ات من اے دمانءَ ھیران ءُ ابکہ بوتوں ،پریشان اوں بوتوں کہ نوں من چے بکناں،چے بگوشاں۔ میر صاحب کے ءَگشتگ من ءَ سگریٹ گوں۔ من ھم سہی ءُ سرپداتاں کہ میر صاحب ڈاکٹر اں سگریٹ ءِکشگءَمکن کتگ!من ھچ گشت ھم نہ کت!سگریٹے روک کت ءُدات۔ من میر صاحب ءَ را گشت کہ من ھم سردار صاحب ءُ واجہ اکرم ءِ دیمءَ سگریٹ نہ کشّاں، گڑا سردار صاحب ءِ زئی آھگ ءَ بنت من سگریٹ ءَکُشیِن۔میر صاحبءَکنداِت گشت ئِے پدءَ تو بزان تئی کار بزانت! ۔

ھیر ما دوئیں پدءَ دگہ گپ ءُ رپءَ کپتیں داں سردار صاحب ءُ واجہ اکرم ءِ زئی واتر بوت انت۔ ھیراے یک ترانگے ات چوشیں مجلس ءُ دیوان پیسرءَ ھم میر صاحب گوں باز بوتگ ات۔

راست بزاں گش ئے اے روچ پہ منءَ کیامتے ات پہ منءَ لیڑھی بارے ات ک میر صاحب ءِ بیرانی ءِ ھال منءَ رس ات،آ دمان ءَ من سنوکر کلبےءَ نندوک اتاں کہ منی سر ءَ فون اتک کہ انوں پنچ منٹ بیت میر صاحب ءَ چہ اے دگنیا ءَ سفر کتگ! آ دمانءَ من وت نزانت کہ من کجاھاں ،من سد رندءَ وتءَ را وت تسلا دئیگا اتاں کہ اے روچ پہ ھر کسء ھست انت۔ پہ ھر کس ءَ کیت بلے کَے ات کہ منی دل ءَ اے ساھت ءَ تسلا بدنت۔

لہتیں روچاں رند من گوں سنگتاں شتاں نالءَپرس ءَ، گڑا میر صاحب ءِھزار یات ءُ ترانگ ءُ ھیالاں کپتاں ،نالءَ کہ من سر بوتاں، گنداں نوں نال ءِ ڈولداری مجاں گپتگ، نال ءِ ھردرچک گیمرتگ، نال ءِ ھر دمک پرسیگیں۔

Share