Art & Literature

منی دنیا ; نبشکار ۔م.ن.ح

منی دنیا منی دلءَ سک وش انت بلے منی دنیا ءَ رُژن مان نیست لُنج ءُ تامور اِنت کہ من وت ءَ وتی دنیا ءِ تہا میم کُت نکناں۔
تو سرپدے کہ منی دنیا ءِ وش تریں چیز تہنائی اِنت۔ ھو اے تہنائی من ءَ بے کساس دوست اِنت، اے تنہائی منی ایوکی ءِ ہمبرا اِنت، ہردیں کہ من ایوک باں گُڈا گوں ہمے تہنائی ءَ نیاد کناں پدا گواست یاتانی تہا چرے دنیا ءَ چہ بے سما باں۔

مھروان! تو سرپدے کہ منی گواست ءِ دنیا بس گوں تی یاتاں بندوک اِنت ءُ تی یاتانی وھدیگیں اَکس انگت استاں ءُ دل ءِ تہا تنیگتہ نکش اَنت اے یات زندگی ءَ است بنت تئی یات من ءَ چو ارزانیءَ یل نہ کناں ھمے یاتانی استی ءِ سوب انت کہ من انگتہ است ءُ ھیات آں اگاں تئی یات سھتے من ءَ یل بہ کناں تہ من سک ابیتک باں ءُ دنیا چو سیاہ مار ءَ من ءَ ڈنگ جنت من بے کساس بے تاھیر باں انچُش بے تاھیر باں کہ من ءَ اِچ ھند ءُ جاگہ ءَ تاھیر نہ رسیت من سک ابیتک ءُ ملور باں ۔۔
بلے پد ءَ من تئی یاتاں چناں یک جاہ کناں ءُ یکبرے پدءَ منی دنیا رنگ رنگ ءِ تہا بہر ءُ بانگ بیت تئی لہتیں یات است آں کہ منی رنگ ءَ زور انت ءُ گوں تئی رنگ ءَ ھوار ءُ یکجاہ کن انت ءُ پدا من تئی رنگ ءَ گوں ھوار باں
بلے اے رنگ ہم تئی داتگیں یاتانی سوگاتاں من ءَ چو ارزانی ءَ نہ رستگ انت باریں چُنت درد ءُ رنج ءُ گماں چے پد من پہ وت یک جتائیں دنیاۓ جوڈ کتگ ءُ منی دنیا ءَ ابید کہ تئی یاتاں دگہ ھچّی گْواہ نہ کنت

مھروان! برے برے تئی یات من ءَ چو شراب ءَ ملار کن انت ءُ من خماراں باں۔ چہ دنیا ءَ بے ھیال باں ءُ وت سرا وت کنداں ءُ ٹہک دیاں۔ بلے دمانے ءَ پد من گریوگ ءَ بِندات کناں ءُ سک گریواں چو تِپلیں زھگانی پیم ءَ ، منی دنیا تہنا ارسانی ہارے جوڈ بیت
بلے دمانے ءَ پد من پدا گْوستگیں ، زیبائیں ، وش ءُ پُر لزّتیں وھد ءَ یات کناں کہ من گوں تو گْوازینتگ ات ءُ پد ءَ من دوبر گوں کندگاں گیروشگ باں۔ ھو ہمیش انت منی دنیا
منی دنیا ءَ ھرکس پہ دیم نِشت ءُ زِند گْوازینت نہ کنت بلے من ءَ سک وش بیت
منی دنیا مدام من ءَ تاھیر دنت تئی وش ءُ نہ وشّیں یاتانی ھمبرائی ءَ زند گْوازینگ
بلے گپّے زان ۓ کندگ ءَ پد گریوگ الّم انت منی ھیال ھمیش اِنت ۔۔۔۔

Share